Lekkage bij een dakkapel: dit zijn de zwakke plekken

De aansluiting op het dakvlak: lood en kilgoot

Rondom de dakkapel loopt lood dat het water van de opgaande wand terugstuurt naar de pannen: onderaan een strook die over de pannen valt, aan de zijkanten lood dat trapsgewijs onder de pannen doorloopt. Lood zet uit en krimpt met de temperatuur, en stroken die te lang zijn gemaakt of te strak zijn vastgezet, scheuren op de plooi.

Een tweede klassieker is te weinig overlap. Bij een gewone bui merkt u daar niets van, want het water loopt over de pan verder. Bij slagregen kruipt het schuin onder de slab door en wordt het binnen nat. Dat maakt zo'n lekkage lastig te herkennen: het gebeurt alleen bij de verkeerde wind. Ligt er een kilgoot naast de dakkapel, kijk dan ook daar: blad en mos zetten het water stil, en bij een flinke bui loopt zo'n goot over de aansluiting heen.

Tip: Zoek niet recht boven de natte plek. Water volgt de onderkant van het dakbeschot of een panlat en druppelt af op het laagste punt, vaak tientallen centimeters naast de plek waar het binnenkwam. Hoe een dakdekker terugwerkt naar de bron leest u in ons artikel over daklekkage opsporen.

De zijwangen: van buiten dicht, van binnen nat

De zijkanten van de dakkapel zijn bekleed met hout, kunststof of zink. Van buiten lijkt dat een gesloten vlak, maar er zit een houten constructie achter. Water dat via de bovenrand of de aansluiting met het dakvlak achter die bekleding komt, trekt in het hout. Binnen wordt er niets nat, dus het blijft lang onopgemerkt.

Het gevolg ziet u pas jaren later: de onderrand wordt zacht, de verf laat los in blazen, de bekleding gaat bol staan. Dan is een verfbeurt niet meer genoeg en moet de betimmering open om te zien hoeveel hout er nog goed is. Bij zinken wangen scheurt het eerder bij de hoeken, doordat het zink met de temperatuur meewerkt en de felsnaden of de bevestiging dat niet toelaten.

Het platte dakje bovenop

Boven de dakkapel ligt meestal een klein plat dak met bitumen, EPDM of zink. Klein is hier niet hetzelfde als eenvoudig: juist op een paar vierkante meter zitten veel randen. De daktrim aan de voorkant, de opstanden aan de zijkanten en de aansluiting op het schuine dakvlak moeten alle drie omhoog worden gezet en netjes afgewerkt.

Er gaan meestal drie dingen mis. De dakbedekking is aan de rand niet hoog genoeg opgezet, waardoor water er bij wind overheen komt. De trim laat los en het water kan erachter. Of de bitumen is na twintig jaar hard geworden en scheurt op de knik, precies waar de laag over de opstand vouwt.

Tip: Controleer twee keer per jaar of het afvoertje van het platte dakje vrij is, in het najaar als het blad valt en in het voorjaar. Dat kost een paar minuten en voorkomt het grootste deel van de problemen op zo'n klein dak.

Wat kost het herstellen van een lekkende dakkapel?

De prijs hangt vooral af van de vraag of alleen de aansluiting hersteld moet worden of dat er ook hout is aangetast. Lood opnieuw zetten is overzichtelijk werk, een zijwang openmaken waarbij het hout over de volle breedte weg blijkt niet. Bereikbaarheid telt mee: een dakkapel aan de achterzijde van een rijtjeshuis vraagt vaker een steiger.

Tip: Laat het opsporen en het herstellen apart benoemen in de offerte. Zo ziet u wat het zoeken kost en wat de reparatie kost, en kunt u na het opsporen nog beslissen wie het werk uitvoert.

Herstellen of de dakkapel vernieuwen?

Bij één duidelijke oorzaak en verder gezond hout is herstellen bijna altijd de verstandige keuze: het lood opnieuw zetten of het platte dakje vernieuwen geeft weer vijftien tot twintig jaar rust, tegen een fractie van de kosten van een nieuwe dakkapel. Het kantelt als er op meerdere plekken tegelijk iets mis is. Zachte zijwangen, een versleten plat dakje en lood dat ook niet meer deugt: dan bent u met losse reparaties duurder uit dan met vervangen.

Tip: Laat bij een oudere dakkapel meteen de goot en de aansluiting op het dakvlak meebeoordelen. Als er toch iemand op het dak staat kost dat weinig extra, en het voorkomt een tweede bezoek voor de plek ernaast.